به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر؛ امدادگران با تمام توان برای یافتن سلنای سه ساله، وارد صحنه شدند و در ارتفاع سه هزار متری از سطح زمین، سنگ تمام گذاشتند. با این حال هنوز خبری از این دختربچه سه ساله نیست اما سرخ پوشان هلالاحمر همچنان سنگر را خالی نکردند تا شاید بتوانند ردی از این بچه پیدا کنند.
ماجرا از عصر پنجشنبه، هفتم خردادماه آغاز شد. روزی که خبر مفقود شدن دختربچهای ۳ساله در روستای چهلگز، تیمهای واکنش سریع هلالاحمر را به حالت آمادهباش درآورد. بلافاصله پس از اعلام این خبر، ۸ تیم تخصصی شامل پهپادی، سگهای زندهیاب و تیمهای تخصصی سیلاب و کوهستان به محل اعزام شدند.
عباس سالمی، رئیس اداره عملیات هلالاحمر که از لحظات نخست در صحنه حضور داشته، درباره علت ناپدید شدن این کودک میگوید: «خانواده این کودک اصلا حال خوبی ندارند. خودشان میگویند پدرش دامدار بوده و گویا برای چرای دام از خانه خارج شده است. خواهر بزرگترش برای پدر چایی میبرد، گویا بچه به دنبال خواهر بزرگترش رفته و دیگر اطلاعی از او ندارند.»
نبرد با زمان
عباس سالمی، جزئیات روزهای نخست را اینگونه روایت میکند: «به محض وصول خبر، تیمهای واکنش سریع و عملیاتی شعبه به محل حادثه اعزام شدیم. وقتی به آنجا رسیدیم، اهالی روستا و بومیها هم پای کار بودند. در روز اول حدود ۱۰۰ نفر از اهالی و ۳۵ نفر از امدادگران ما در صحنه بودند. از ساعت ۶ بعدازظهر که رسیدیم تا خود صبح، بدون وقفه و در تمام طول شب جستجو کردیم. با توجه به صعبالعبور بودن منطقه، احساس کردیم نباید زمان را از دست بدهیم و امیدوار بودیم که بتوانیم در همان ساعتهای ابتدایی ردی از بچه پیدا کنیم.»
مدیریت نیروها در ارتفاع ۳۰۰۰ متری
عباس سالمی، درباره شرایط جوی و محیطی میگوید: «ما در ارتفاع بالای ۳۰۰۰ متری در دامنههای کوهستان کار میکنیم. منطقه صعبالعبور و سنگلاخی است و شرایط آب و هوایی در شبها، کار را برای امدادگران، بسیار دشوار کرده است.»
عملیات در حال حاضر متوقف نشده است. در دو روز نخست، عملیات به صورت شبانهروزی انجام شد و در روزهای بعد، با تدبیر برای جلوگیری از خستگی مفرط نیروها، عملیات از طلوع آفتاب تا ساعت ۱۰ شب با تغییر شیفت و جایگزینی نیروها ادامه یافته است. رئیس اداره عملیات هلال احمر درباره چگونگی تداوم کار و جلوگیری از خستگی مفرط نیروها توضیح میدهد: «ما با تمام ظرفیت وارد شدیم، اما چون این عملیات میتواند فرسایشی شود، مجبور شدیم تیمها را تقسیم و شرح وظایف را تدوین کنیم. نمیتوانستیم اجازه دهیم کل تیم خسته شود. برای همین تیمها را جابجا کردیم. در روز دوم حدود ۲۰ نفر جایگزین شدند، در روز سوم و چهارم هم همینطور. در حال حاضر ۴ تیم یعنی حدود ۱۶ نفر در منطقه حضور دارند که دائماً جایگزین میشوند. دو روز اول را شبانهروزی کار کردیم، اما دو روز بعد را به دلیل شرایط خاص منطقه، از صبح طلوع آفتاب تا شب حدود ساعت ۱۰ جستجو را ادامه دادیم. شرایط کوهستانی و سنگلاخی در شب به هیچ وجه اجازه کار نمیدهد و خطر سقوط و آسیب دیدن وجود دارد. بنابراین شبها برمیگردیم و دوباره صبح زود راهی میشویم.»
ورود سگهای زندهیاب و چالشهای مسیر
در کنار تیمهای عملیاتی، سگهای زندهیاب نیز نقشی حیاتی در جستجو ایفا کردهاند. اشکان میرزایی، مسئول تیم سگهای جستوجو و نجات هلال احمر اردبیل نیز، عملیات را اینگونه شرح میدهد: «به محض دریافت پیام از مرکز کنترل و هماهنگی (EOC)، تیمهای ما و تیمهای واکنش سریع و عملیاتی شهرستان آذر با تمام ظرفیت، حدود ساعت ۵:۳۰ عصر اعزام شدند. در روز اول بالای ۳۰ تیم در منطقه حضور داشتند و تقسیمبندی به صورت دشتبانی انجام شد. با سگهای تجسس، نقاط حساس و مناطقی که امکان جستجوی انسانی نبود، جاهایی مثل میان درختان، بین سنگها و سوراخهای موجود در زمین را بررسی کردیم..»
میرزایی به عملیات دشوار در شب اشاره میکند و میگوید: «روز اول تا خود صبح بچهها بیرون بودند و در روشنایی هوا هم کار کردند. روز دوم با وجود خستگی، با تمام توان ادامه دادیم. چون فصل بهار است، ارتفاع علفها و مزارع گندم و یونجه در این منطقه ییلاقی بسیار زیاد است و سرعت جستجو را پایین میآورد. ما چند چاه و آبگیر را تخلیه کردیم که خوشبختانه خالی بودند. حتی به طویلهها و انباری خانههای خالی در ییلاقات مشکوک شدیم و با سگهای زندهیاب دقیق بررسی کردیم. امروز هم همچنان پای کار هستیم، اما بر اساس تجربه، کودک ۳ ساله نمیتواند در یک ساعت بیش از ۱۵ تا ۲۰ کیلومتر پیمایش داشته باشد.»
تلاش تیمهای امدادی
مسئول تیم سگهای زندهیاب در منطقه میگوید: «ما با نیت احساسی وارد عملیات میشویم، اما احتمال خطر در فضاهای دورافتاده وجود دارد. با این حال، بچهها سنگتمام گذاشتند و با اینکه جستجوی شبانه با سگهای زنده معمولاً پروتکل خاص خودش را دارد، اما به خاطر شرایط خاص این کودک و خانوادهاش، تمام خطرات را به جان خریدیم تا شاید بتوانیم ردی از او پیدا کنیم.»
تکنولوژی و سگهای زندهیاب به خط شدند
برای پوشش حداکثری منطقه، امدادگران از تمامی تجهیزات خود بهره بردهاند. فتاحزاده، معاون امداد و نجات استان اردبیل، با اشاره به تخلیه ۳ آبگیر و ۲ حلقه چاه در محدوده روستا، میگوید: «از آنجایی که در محدوده روستا رودخانهای با پوشش گیاهی بسیار متراکم وجود دارد که پیمایش زمینی در آن غیرممکن است، بهرهگیری از تجهیزات پهپادی با حسگر حرارتی در اولویت قرار گرفته است.»
در کنار پهپادها، تیم سگهای زندهیاب نیز نقشی حیاتی ایفا کردهاند. اشکان میرزایی، مسئول تیم سگهای جستوجو، درباره چالشهای این بخش میگوید: «در جاهایی که امکان جستوجوی انسانی نبود، مثل میان صخرهها، میان درختان انبوه و انبارها و طویلههای متروکه، سگها وارد عمل شدند. ما حتی در شبهایی که دید بسیار کم بود، از جستوجو دست نکشیدیم تا شاید ردی از سلنا پیدا کنیم.»