ماجرای جوان “بمی” که از مرگ حتمی نجات یافت/ سرعت عمل نجاتگران هلالاحمر جان یک کوهنورد را نجات داد
صعود انفرادی به دماوند دوباره حادثهآفرین شد. اتفاقی که بارهاوبارها تکرار شده اما درسعبرت برای گروهی از کوهنوردان که اتفاقا تجربه کافی در کوهنوردی را هم ندارند، نشده است...
گزارش؛ فاطمه عسگری نیا: شهروند آنلاین/ به گفته مدیرعامل جمعیت هلالاحمر استان مازندران جوانی که دو روز پیش بهدنبال صعود انفرادی به دماوند دچار حادثه شد و نزدیک بود جانش را از دست بدهد متاسفانه نه به نکات ایمنی صعود به دماوند توجهی کرده بود نه به هشدارهای هیأت کوهنوردی مستقر در ارتفاعات دماوند. همین مسأله باعث شد تا اولا یک ماموریت سخت و نفسگیر برای امدادگران جمعیت هلالاحمر آمل رقم بخورد و هم این جوان تا پای مرگ برود و برگردد. مصدومی که دچار اِدم مغزی شدید و ریوی شده بود و اگر حضور بهموقع امدادگران نبود امکان نداشت دوباره نفس کشیدن و زندگی کردن را تجربه کند. غلامعلی فخاری میگوید: «امدادگران پس از بررسی وضعیت این کوهنورد و با توجه به وخامت شرایط جسمانی او، درخواست بالگرد از سوی مرکز کنترل شهرستان آمل ارائه و مصدوم توسط بالگرد سازمان امدادونجات به بیمارستان میلاد تهران انتقال یافت.»
به گزارش خبرنگار شهروندآنلاین؛ 1333 کیلومتر را به عشق صعود به قله دماوند از بم تا دماوند طی کرده بود. آن هم به تنهایی. پسرجوان 26 سالهای که فکر میکرد صعود به دماوند هم مانند خیلی از کوههای دیگر با اندک امکانات کوهنوردی که در اختیار دارد امکانپذیر است. نه کفشش، کفش مناسب صعود به قله خشن دماوند بود نه امکاناتی که در اختیار داشت. از همه اینها بدتر وضعیت جسمانی ضعیفش نیز توانایی رویارویی با شرایط ارتفاعات دماوند را نداشت، بهخاطر همین وقتی در اولین صعودش به تاریخ 25 تیرماه اکسیژن کم آورد و از ادامه راه باز ماند سریعا خود را به بارگاه سوم کوهستان رساند. رنگ صورتش کبود شده بود و به سختی میتوانست نفس بکشد اما سرپا بود. تیم ستاد پیشگیری از حوادث قله دماوند هشدارهای لازم را به او دادند و تاکید کردند باید با این شرایط از صعود منصرف و سریعا به پایین کوه برود، اما او هشدارها را جدی نگرفت و دوباره راه صعود را در پیش گرفت. حرکت به سمت قله دماوند بدون امکانات لازم از یک طرف و وضعیت جسمی ضعیف او از سوی دیگر باعث شد تا در ارتفاع 5600 متری بهدلیل اِدم شدید مغزی متوقف شود، اما این بار بیهوش شد و اگر کمک کوهنوردان دیگر نبود نمیتوانست جان سالم به در ببرد. کوهنوردان عبوری وقتی این جوان 26 ساله را بیهوش روی زمین دیدند سریعا او را به بارگاه سوم کوهستان منتقل کردند. چهرهکبود و حالوخیم این کوهنورد باعث شد تا مراتب از طریق مرکز فوریتهای امدادی هلالاحمر به نجاتگران اعلام شود.
EOC به محض دریافت این گزارش سریعا موضوع را به جمعیت هلالاحمر شهرستان آمل اطلاع و نیروهای امدادی به منطقه عازم شدند. محمد صادقیفر که یکی از امدادگران حاضر در این ماموریت بود در گفتوگو با «شهروند» میگوید: «ساعت 2 بامداد بود که از طرف مرکز EOC خبر رسید جوان 26 ساله اهل بم در ارتفاع 5600 متری دماوند دچار ارتفاعزدگی شده و حالش وخیم است. به محض دریافت این گزارش به همراه یکی دیگر از دوستان نجاتگر خود از رینه عازم منطقه شدیم.» تا مسیر 3هزار متری را با خودروی امدادی طی میکنند. ساعت سهونیم صبح مجبور میشوند باوجود همه تهدیدات جانی از سوی حیوانات درنده منطقه و تاریکی شب، خود را به مصدوم برسانند: «ساعت 6 و 45 دقیقه صبح به بارگاه سوم دماوند رسیدیم. مصدوم بیهوش بود و صورتش بهشدت کبود شده بود. عملیات امدادی اولیه را ارائه کردیم اما کافی نبود و با توجه به وضعیت مصدوم باید هرچه سریعتر او را به بیمارستان منتقل میکردیم، چارهای نبود جز استفاده از بالگرد امدادی برای انجام این کار.»
سریع نبودیم مصدوم زنده نمیماند
کار هماهنگی برای اعزام بالگرد به منطقه از طریق جمعیت هلالاحمر آمل دنبال شد و با همکاری سازمان امدادونجات یک فروند بالگرد به همراه دو نیروی امدادی هلالاحمر از تهران به دماوند اعزام شدند. کاپیتان گودرزی در اینباره میگوید: «آن روز در سازمان امدادونجات شیفت بودیم که این ماموریت اعلام شد و همراه با امدادگران راهی منطقه شدیم. برای رسیدن به مصدوم باید در ارتفاع بالای 12 هزار پا میرفتیم. کار خطرناکی که خلاف قوانین پرواز است چراکه در این ارتفاع احتمال از بین رفتن سلولهای مغزی و بیهوش شدن خلبان هست که این شرایط جان همه سرنشینان بالگرد را نیز تهدید میکند با وجود همه این شرایط با توجه به وخامت حال مصدوم در منطقه حاضر شدیم.»
بالگرد که رسید نوبت انتقال مصدوم بود. با توجه به فضای داخلی بارگاه سوم و باریک بودن راهرو امکان انتقال با بسکت نبود. صادقیفر که وخامت حال مصدوم را دید خودش دست به کار شد: «باید بیمار سریعا به بالگرد منتقل میشد. او را کول گرفتم و به سمت بالگرد حرکت کردم. بعد از تحویل او، بالگرد به پرواز درآمد و راهی بیمارستان میلاد شد.»
با وجود همه تلاشهایی که امدادگران جمعیت هلالاحمر برای انتقال سریع مصدوم به بیمارستان انجام دادند اما متاسفانه در بیمارستان میلاد با تاخیر انتقال به بخش روبهرو شدند. به گفته کاپیتان گودرزی، 10 دقیقهای معطل برانکارد برای انتقال بیمار میشوند اما وقتی خبری از تامین برانکارد نمیشود امدادگران همراه او کار انتقال بیمار به بیمارستان را دنبال میکنند: «بعد از انتقال بیمار به بیمارستان و معاینه توسط پزشکان اعلام شد اگر بیمار با این سرعت به بیمارستان منتقل نشده بود، دچار سکته دوم میشد و حتما جان خود را از دست میداد. خطر بزرگی که خدارو شکر در سایه همت مردانه امدادگران هلالاحمر از سر این مصدوم گذشت.»
صعود به قله خشن دماوند بدون امکانات، ممنوع
جمشید نیکزاد، رئیس شعبه هلالاحمر شهرستان آمل با اعلام بهبودی وضعیت این مصدوم بعد از انجام عمل جراحی میگوید: «متاسفانه برخی افرادی که برای صعود به قله دماوند رخت کوهنوردی به تن میکنند نه به شرایط جوی توجهی دارند، نه به وسائل و امکانات فنی و تجهیزات اصولی که باید همراه داشته باشند. از سوی دیگر بیتوجهی به وضعیت جسمی خودشان هم گاه تکرار این حوادث را در پی داشته است.»
او قله دماوند را یکی از خشنترین قلههای دنیا میداند و میگوید: «برای صعود به این قله سخت باید حداقل امکانات استاندارد کوهنوردی همراه افراد باشد؛ از لباس و کفش مناسب گرفته تا تجهیزاتی چون تلفن همراه، باتری اضافی و جیپیاس برای اطلاع از موقعیت در شرایط بحرانی.»
رئیس شعبه آمل یادآور میشود: «شماره 112 جمعیت هلالاحمر هر لحظه آماده کمک به حادثهدیدگان در همه بخشهاست.»