به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر به نقل از پیام هلال؛ دلشان برای دانش‌آموزان عشایر می‌تپد؛ برای کودکان بااستعدادی که در مدارس عشایری با کمترین امکانات و تجهیزات آموزشی درس می‌خوانند تا یک روز به آرزوهای‌شان به واقعیت تبدیل شود. دانشجویان کانون دانشجویی اندیمشک، با دل دریایی‌شان سراغ مدارس عشایری اندیمشک رفتند تا با اهدای لوازم تحریر و کتاب قصه  لحظه‌های شاد برای آنها رقم بزنند. دانشجویان دلسوزی که علاوه بر امدادرسانی به سیل‌زدگان خوزستان در نوروز سال‌98، این روزها هم شانه به شانه دیگر جوانان هلالی، برای آموزش روش‌های پیشگیری از ابتلا به بیماری کرونا در کنار اقشار مختلف مردم هستند. در ادامه گفتگوی ما را با جمعی از دانشجویان فعال کانون دانشجویی دانشگاه فرهنگیان اندیمشک می‌خوانید.

هدیه به دانش‌آموزان عشایر

هر سال پیش از رسیدن زمستان و باد و بورانی که ارتفاعات زاگرس را در می‌‌نوردد، اسباب و اثاثیه زندگی‌شان برمی‌دارند و به حوالی سد کرخه کوچ می‌کنند. عشایر چادر سیاه چهارمحال و بختیاری سال‌هاست که زمستان را مهمان مناطق حاشیه‌ای اندیمشک می‌شوند. کوچ دائمی آنها با تغییر فصل اگرچه به عادت و سبک زندگی‌شان تبدیل شده اما  تحصیل دانش‌آموزان عشایر همیشه یکی از مهمترین مشکلات و دغدغه‌های آنها بوده است. در اندیمشک اما جوان‌های دلسوز هلالی عشایر را تنها نمی‌گذارند. زمستان که از راه می‌رسد و عشایر چادرهای سیاه خود را در اطراف اندیمشک برپا می‌کنند، دانشجویان هلالی سراغ دانش‌آموزان عشایر می‌روند تا برای ادامه تحصیل کمک‌حال آنها شوند. «مسعود نظری گوران» دبیر کانون دانشجویی دانشگاه فرهنگیان اندیمشک که چندی پیش همراه با جمعی از اعضای کانون همان چادرهای سیاه عشایر بودند، می‌گوید:« دانش‌آموزان عشایرکه هر سال زمستان با سرد شدن هوا به اطراف اندیمشک می‌آیند، معلمی دارند که همیشه همراه آنهاست. با این وجود، کمبود امکانات و لوازم تحریر همیشه مهمترین مشکل تحصیلی این دانش‌آموزان است. وقتی از زمان برگشتن عشایر باخبر شدیم، لوازم تحریر و لباس گرم مورد نیاز را با مشارکت دانشجویان و کمک جمعیت هلال‌احمر استان تهیه کردیم.» دانشجویان کانون دانشجویی فرهنگیان اندیمشک، با حضور در مدارس عشایری کمک‌های جمع‌آوری شده را در 3 مدرسه توزیع کردند. نظری می‌گوید:« پیش از رسیدن عشایر به اندیمشک با مشورت معلمان دلسوزی که همیشه همراه این دانش‌آموزان هستند، از نیاز هر کدام از دانش‌آموزان باخبر شدیم. برای یکی شال و کلاه تهیه کردیم و برای دیگری علاوه بر لوازم تحریر و لباس گرم، کتاب قصه و...

آرزوی زیبای گلناز

دانشجویان هلالی وقتی برای توزیع لوازم تحریر و لباس گرم به مدارس عشایری رفتند، لبخند را هم با خود برای بچه‌های عشایر هدیه بردند. هنوز دانش‌آموزان عشایر لذت آن کلاس قصه‌خوانی و نقاشی را در مدرسه ساده و بی‌آلایش‌شان از یاد نبرده‌اند. نظری می‌گوید:« وقتی تصمیم می‌گرفتیم برای بچه‌های عشایر کلاس نقاشی و قصه‌خوانی برگزار کنیم، انتظار نداشتیم همه آنها از کتاب قصه استقبال کنند. آن روز به آنها چند کتاب قصه هدیه دادیم و بزرگترها قول دادند برای بچه‌هایی که هنوز سواد خواندن و نوشتن یاد نگرفته‌اند هر روز قصه‌ بخوانند.» اما هم‌نشینی با دانش‌آموزان عشایر خاطرات شیرین بسیاری برای دانشجویان هلالی به همراه داشت. نظری از استعدادها و آروزهای گلناز دختر 9 ساله عشایر برای‌مان می‌گوید:« معلم دلسوز دانش‌آموزان عشایر از هیچ تلاشی برای آموزش آنها دریغ نکرده بود. در یکی از کلاس‌ها از امیدها و آرزوهای بچه‌ها پرسیدیم. گلناز که درسش از همه بهتر بود به پیشنهاد معلم پای تخته سیاه آمد. دانش‌آموز کلاس سوم دبستان بود اما همه مسائل ریاضی که من و دیگر دانشجویان طرح کردیم بدون اشتباه پاسخ داد. حتی مسائل و راه‌حل‌ها و فرمول‌های دوره راهنمایی و دبیرستان را هم در 9 سالگی یاد گرفته بود. وقتی از آرزوهایش پرسیدیم گفت می‌خواهد پزشک شود تا همه عمر به عشایر خدمت کند.»