به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال‌احمر، در ملاقات با افراد سوگوار برخی توصیه‌های رفتاری و کلامی را باید رعایت کرد.

یادمان  باشد:

گاهی سکوت و گوش کردن همدلانه بهترین واکنش است.

از حس و حال او سوال کنید و برای شنیدن و فهمیدن آن ها با آرامش، زمان بگذارید.

لازم نیست برای همه چیز توصیه و پاسخی داشته باشید فقط گوش دادن به آنچه فرد سوگوار مایل است درباره آن صحبت کند، مهم است.

از گفت و گو در مورد خاطرات متوفی بپرهزید و اگر صحبت شد فقط در مورد خاطرات مثبت باشد.

از روزمرگی ها حرف بزنید. فقدان و سوگ نباید همه‌ مکالمه های شما را به خود اختصاص دهد.

از آن ها بپرسید که چگونه می توانید کمک شان کنید. گاهی آماده کردن یک وعده غذا یا خرید کردن تسکین بخش است.

در مورد علل حادثه، کوتاهی یا مقصر بودن دیگران در بروز حادثه صحبت نکنید.

از نصیحت کردن و قضاوت کردن درباره باورها و رفتارهای فرد سوگوار بپرهیزید.

اعتقادهای معنوی و مذهبی افراد متفاوت است. اگر فردسوگوار را از لحاظ اعتقادی نمی شناسید، از بیاناتی با محتوای ارزشی مانند "خواست خدا بود" استفاده نکنید.

برای اصلاح برداشت ها و گفته های فرد سوگوار حتی اگر به نظر نادرست است، تلاش نکنید؛ فقط گوش کردن با همدلی کافی است.

چیزی نگویید که به معنی کوچک شمردن اتفاق یا فقدان باشد.

سعی نکنید هر چیزی را توضیح دهید و منطقی توجیه کنید.

به فرد سوگوار نگویید باید چه احساسی داشته باشد. جمله هایی مانند این که "قوی باش" مناسب نیست.

در مورد جنبه های مثبت فقدان صحبت نکنید. جمله هایی مانند این که "حداقل درد نکشید..." یا "در عوض فرزند تان سالم است" تسکین دهنده نیستند.

از پرداختن افراطی به فعالیت های مرتبط با متوفی بپرهیزید.

به فرد سوگوار کمک کنید تا از کناره گیری از رویدادهای خانوادگی یا فعالیت های لذت بخشی که یادآور متوفی است، بپرهیزد.