این مهر ماندگار
دانشگاه برای آنها هم فرصتی برای کسب علم است و هم مجالی برای همراه کردن دیگر دانشجویان با خدمات بشردوستانه هلال احمر. وقتی سیل در بسیاری از استانهای کشور خسارت به بار آورد، فکرشان را روی هم گذاشتند و با کمک دیگر دانشجویان مرهمی شدند برای درد خانوارهای آسیبدیده. اعضای فعال مجمع کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای کشور، با اجرای طرح «مهر ماندگار» سراغ خانوادههای سیلزده رفتند تا سهم خود را در امدادرسانی به سیلزدگان ادا کنند. در این گزارش پای صحبتهای گروهی از اعضای فعال کانونهای دانشجویی دانشگاههای فنی و حرفهای کشور نشستیم که از مهارتها و تخصصشان برای امدادرسانی به مناطق سیلزده، حفاظت از محیط زیست و حمایت روانی از کودکان آسیبدیده مایه گذاشتند.
مهر ماندگار دانشجویان فنی و حرفهای
به عنوان دبیر مجمع کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای کشور، سهم مهمی در اجرای طرح «مهر ماندگار» داشت. طرحی ابتکاری که از دل جلسات مجمع کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای بیرون آمد و منشا خدماتی ارزنده توسط دانشجویان هلالی شد. «اسما عباسی» که اکنون دانشجوی دانشکده فنی حرفهای دختران اصفهان است و از نخستین دوره شکلگیری مجمع مسئولیت دبیری آن را برعهده داشته از طرح مهر ماندگار میگوید:« برای اثرگذاری بیشتر فعالیت کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای، یک گروه مجازی تشکیل دادیم و از 147 دبیر کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای سراسر کشور خواستیم هفتهای یک بار در جلسات مجازی مجمع شرکت کنند. جلساتی که هر هفته با هدف بررسی 10 چالش مهم در حوزه محیط زیست، حوادث طبیعی و غیرطبیعی، اعتیاد، بیکاری، بیماریهای نوپدید، تصادفات و کاهش سوانح ترافیکی، شبکههای مجازی، وحدت و بشردوستی، بحران هویت و مصرف انرژی برگزار میشود. یکی از مهمترین طرحهای مصوب این جلسات، طرح «مهر ماندگار» بود که با هدف کمک به سیل زدگان و با حمایت دانشگاههای فنی و حرفهای و مشارکت همه دبیران و اعضای 147 کانون دانشجویی فنی و حرفهای کشور اجرا شد.» اعضای کانونهای فنی و حرفهای سراسر کشور از همان روزهای نخست سال گذشته و همزمان با وقوع سیل در بسیاری از استانهای کشور، با برپا کردن چادر جمعآوری کمکهای نقدی در دانشگاه، دانشجویان را برای کمک به سیل زدگان با خود همراه کردند. عباسی از مبالغ نقدی جمعآوری شده در این طرح و ارسال به مناطق سیلزده میگوید:« علاوه بر تهیه و ارسال کمکهای غیرنقدی مانند 20 یخچال، 220 پتو و.... مبلغ 150 میلیون تومان کمک نقدی در دانشگاههای فنی و حرفهای جمعآوری با همراهی دانشجویان جمعآوری شد. حتی بسیاری از کارکنان دانشگاههای فنی و حرفهای هم وقتی عزم جدی دانشجویان داوطلب را برای کمک به سیلزدگان دیدند بخشی از حقوق خود را به طرح مهر ماندگار بخشیدند. » کمک دانشجویان فنی و حرفهای به سیلزدگان اما به همینجا ختم نمیشود. آنها در قالب این طرح از تخصص و مهارتشان هم برای حل مشکلات خانوارهای سیلزده مایه گذاشتند. عباسی میگوید:« از آنجایی که تحصیل در دانشگاه فنی و حرفهای دانشجویان را با مهارتهای مختلف فنی آشنا میکند، دانشجویان بسیاری در هنگام وقوع سیل از مهارت و تخصص خود برای کمک به سیلزدگان استفاده کردند. دانشجویان مهندسی عمران، برق، کودکیاری و... به مناطق سیلزده رفتند تا کمکحال خانوارهای آسیبدیده شوند.»
لذت تماشایی یک کارتون متفاوت
وقتی سیل ناگهان از راه رسید، خانهها و خیابانها را به زیر آب برد و خواب را از چشم کودکان سیلزده گرفت، راهی مناطق سیلزده شد تا سهمی در امدادرسانی به آسیبدیدگان داشته باشد. «صادق کاظمی» یکی از اعضای کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای است که شانه به شانه دیگر دانشجویان به مناطق سیل زده رفت تا از مهارت و تخصص خود برای کمک به سیلزدگان استفاده کند. دانشجوی رشته صنایع چوب دانشگاه فنی و حرفهای گیلان، بیش از دو هفته مهمان خرمآبادیها شد تا از مهارتش در تعمیر لوازم صوتی و تصویری برای کمک به خانوارهای سیلزده استفاده کند. کاظمی که خاطرت تلخ و شیرین بسیاری از روزهای امدادرسانی به سیلزدگان دارد، ماجرای یک مهمانی چند ساعته در خانه یکی از سیلزدگان را برایمان تعریف میکند:« روزهای اول حضور در خرمآباد به تخلیه آب و گل و لای از منازل گذشت. امدادگران و دانشجویان داوطلب، خانوادههای سیلزده را در چادرها اسکان دادند تا شرایط برای بازگشت آنها به خانه مهیا شود. چند روز بعد وقتی آب و گل و لای را از خانهها تخلیه کردیم و اهالی به خانهها برگشتند، تازه آغاز مشکلات بزرگتر بود. بسیاری از لوازم برقی در خانههایی که تا نیمه در آب فرو رفته بودند نیاز به تعمیر اساسی داشت. در یکی از خانههای جنوب شهر خرمآباد، مهمان یک خانواده خونگرم شدم که 3 فرزند خردسال داشتند. بچهها چند هفته بود که تلویزیون تماشا نکرده بودند و دلشان برای دیدن کارتونهای نوروز پر میکشید. اما علاوه بر تلویزیون، یخچال و دیگر لوازم صوتی و تصویری خانه قابل استفاده نبود. وقتی اشتیاق بچهها را دیدم، آستینهایم را بالا زدم و اول از همه سراغ تلویزیون رفتم. اگرچه تعمیر تلویزیون، یخچال، سماور برقی و دیگر لوازم خانه آنها چند ساعت طول کشید اما به لذت تماشای کارتون در کنار بچهها می ارزید. وقتی صدای تلویزیون در خانه پیچید، دختر 5 ساله آنها در حالی که حسابی ذوق کرده بود، با یک سینی چای به من خسته نباشید گفت و از من خواست با آنها تلویزیون تماشا کنم.»
بیایید باهم خانه بسازیم
دانشجویان کانونهای دانشجویی فنی و حرفهای در حوزه حمایت روانی از کودکان آسیبدیده هم حضور فعال داشتهاند. «ثنا نارویی» عضو کانون دانشجویی فنی و حرفهای زاهدان اگرچه سن و سالی ندارد اما عضویت در تیم سحر این استان و حضور مستمر در حوادث کوچک و بزرگ، حسابی او را برای حمایت روانی از کودکان، آبدیده کرده است. ناروئی که کولهبار تجربههای گرانقیمتش از حمایت روانی کودکان زلزلهزده سرپل ذهاب را دستمایه کمک به بچههای سیلزده سیستان و بلوچستان قرار داد، از کمک به کودکان آسیبدیده میگوید:« اگرچه در حادثه سیل جنوب استان سیستان و بلوچستان نتوانستم همراه با تیم سحر به این منطقه اعزام شوم، اما شانه به شانه دیگر دانشجویان و امدادگران کمکهای مردمی ارسالی به زاهدان را برای توزیع در مناطق سیلزده کنارک، نیکشهر، چابهار، سرباز و... بستهبندی کردیم. با این وجود آذرماه سال گذشته وقتی سیل به جنوب زاهدان رسید همراه با امدادگران و اعضای تیم سحر به مناطق سیلزده رفتم تا علاوه بر کمک به برپایی چادرهای اسکان اضطراری، سراغ کودکان آسیبدیده بروم.» ناروئی خاطرات بسیاری از حمایت روحی و روانی کودکان آسیبدیده دارد. او ماجرای یک روز متفاوت در میان چادرهای سیلزدگان را برایمان تعریف میکند:« در جنوب زاهدان هم خانههای کاهگلی بسیاری وجود دارد که در برابر حوادث طبیعی بسیار ناایمن هستند. با کمک امدادگران چند چادر اسکان را برپا کرده بودیم که به یکی از همین خانههای کاهگلی رسیدم. سقف خانه در اثر بالا آمدن آب و ریزش دیوارها از بین رفته و تمام خانه در گل و لای فرو رفته بود. 3 کودک خردسال کنار دیوار آوار خانهشان با چهرهای بهت زده به ما نگاه میکردند. انگار خنده و شادی از یادشان رفته بود. از تجربه زلزله کرمانشاه کمک گرفتم و به آنها گفتم میخواهید با هم یک خانه جدید برایتان بسازیم.» ناروئی مکثی میکند و ادامه میدهد:« بچهها فکر کردند این یک بازی جدید است. با کمک هم چادر را برپا کردیم و اقلام خوراک، موکت و دیگر کمکها را هم در چادرشان چیدیم. از امدادگران خواستم در یک مسابقه طنابکشی با بچهها شرکت کنند. وقتی بچهها طناب را کشیدند و تعادل ما را بهم زدند، ناگهان صدای خنده آنها بلند شد و آن غم و اندوه چند دقیقه قبل را از یاد بردند.»
کاشت نهال در روز تولد
حفاظت از محیط زیست و ترویج فرهنگ درختکاری هم یکی دیگر از دغدغههای اصلی کانونهای دانشجویی هلالاحمر دانشگاههای فنی و حرفهای است.«محمدرضا عبدی» دانشجوی دانشگاه فنی و حرفهای بندرانزلی یکی از دانشجویان فعالی است که طرحها و ایدههای ابتکاری بسیاری برای جلب مشارکت دیگر دانشجویان به فعالیتهای زیست محیطی دارد.او که علاوه بر عضویت در سازمان جوان، عضو شورای مرکزی مجمع هلالاحمر دانشگاههای فنی و حرفهای کشور است، از پویش کاشت نهال در روز تولد میگوید:« تلاش برای حفاظت ازمحیط زیست حتی در مناطق شمالی کشور که پوشش گیاهی مناسبی دارد هم با کاشت نهال و نگهداری از آن بسیار با اهمیت است. چندی پیش با کمک دانشجویان دانشگاه پویشی را با نام «کاشت نهال در روز تولد» راه اندازی کردیم تا دانشجویان هم با کاشت نهال در روز درختکاری قدم موثری برای حفظ محیط زیست بردارند. امیدوارم دانشجویان بیشتری با این پویش همراه شوند و در دانشگاههای مختلف کشور با کاشت یک نهال در روز تولد دیگران را هم به ترویج فرهنگ درختکاری دعوت کنند.» عبدی در ادامه دغدغههایش برای محیط زیست، اختراعاتی را هم به ثبت رسانده که حتی در حوزه کارآفرینی و اشتغالزایی هم موثر بوده است. خودش در اینباره میگوید:« دستگاه خردکن و خشک کن گیاهان دارویی و نیز دستگاه عرقگیری گیاهان دارویی را اختراع و به ثبت رساندهام. این اختراع علاوه بر کارآفرینی برای 5 خانوار در شهرستان نمین در حوزه کاشت و برداشت گیاهان دارویی، در صرفهجویی مصرف آب هم موثر است. این دستگاهها با توجه به حجم متوسط تولید در ماه حدود 4 تا 10 لیتر آب مصرف میکند در حالی که دستگاههای سنتی عرقگیری گیاهان دارویی برای تولید همان حجم از محصول، به بیش از 200 تا 300 لیتر آب نیاز دارد.»/uploads/1/2020/Apr/07/indexیس.jpg