به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی جمعیت هلال‌احمر؛ رعایت این اصول، اتاقی معمولی را به یک «دژ بقا» تبدیل می‌کند.‌- «انتخاب استراتژیک هندسی»: اتاق امن باید فضایی در بخش مرکزی ساختمان، با کمترین دیوار مشترک با محیط بیرون و ترجیحاً بدون پنجره (مثل هال ورودی یا پاگرد داخلی) باشد تا لایه‌های دفاعی بتنی دور شما به حداکثر برسد. - «قاعده دو دیوار»: در یک آپارتمان، نقطه‌ای را انتخاب کنید که بین شما و فضای آزاد بیرون، حداقل دو دیوار محکم قرار داشته باشد؛ دیوار اول موج انفجار و ترکش‌ها را می‌گیرد و دیوار دوم نقش محافظ نهایی را ایفا می‌کند. - «مهندسی پنجره‌ها»: اگر اتاق انتخابی پنجره دارد، شیشه‌ها را با نوارچسب پهن به صورت ضربدری تقویت کنید و یک پتوی سنگین یا پرده ضخیم را از بالا به پایین مهار کنید تا در صورت شکستن، قطعات شیشه مانند تور به دام بیفتند. - «تخلیه اشیاء پرتابی»: تمام تابلوها، آینه‌ها، لوسترهای سنگین و قفسه‌هایی که به دیوار پیچ نشده‌اند را از اتاق امن خارج کنید؛ در زمان انفجار، این اشیاء تزئینی به اندازه خودِ حادثه خطرناک و آسیب‌رسان هستند. - «مثلث حیات در اتاق امن»: در زمان پناه گرفتن، کنار دیوارهای داخلی و زیر تیرهای اصلی سقف بنشینید؛ از مرکز اتاق (جایی که سقف بیشترین احتمال شکم دادن را دارد) فاصله بگیرید و به کنج‌های مستحکم پناه ببرید. - «مسدودسازی جریان هوا (در موارد خاص مثلا بمباران شیمیایی)»: درزهای در اتاق امن را با پارچه‌های نمدار بپوشانید تا از ورود گرد و غبار غلیظ ناشی از تخریب ساختمان‌های مجاور یا آلاینده‌های شیمیایی احتمالی به فضای تنفسی شما جلوگیری شود.‌این اصول، یک اتاق معمولی را به یک «دژ بقا» تبدیل می‌کند که شانس سلامت شما را در سخت‌ترین شرایط به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.