به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی جمعیت هلال‌احمر؛ اگر هنگام حملا هوایی در فضای باز بودید، رعایت این نکات، نجات‌بخش است:

‌- در فضای باز، هر سانتی‌متر که به زمین نزدیک‌تر شوید، درصد اصابت ترکش‌ها به بدنتان را تا ۹۰ درصد کاهش می‌دهید؛ بنابراین در نبود پناهگاه، «پایین‌ترین نقطه» (مثل جوی آب یا گودال) امن‌ترین جاست.

- دویدن در زمان انفجار شما را به یک هدف متحرک و بزرگ تبدیل می‌کند؛ بلافاصله روی شکم دراز بکشید، دستان را پشت سر بگذارید و دهان را کمی‌ باز نگه دارید تا فشار موج انفجار به گوش‌هایتان آسیب نرساند.

_ بلوک‌های بتنی سنگین در اتوبان‌ها و حاشیه خیابان‌ها، بهترین مانع در برابر ترکش‌های افقی و موج انفجار هستند؛ همیشه پشت آنها (سمت مخالف انفجار) سنگر بگیرید.

- از دیوارهای آجری و ویترین‌ها بگریزید. دیوارهای آجری بلندِ قدیمی و ویترین‌های شیشه‌ای بزرگ، بر اثر موج انفجار به جای محافظت، خودشان به هزاران ترکش برنده و کشنده تبدیل می‌شوند؛ حداقل ۵ متر از آنها فاصله بگیرید.

- پل‌ها، تله‌های فشاری هستند. برخلاف تصور عموم، زیر پل‌های سواره‌رو به دلیل پدیده «اثر تونل» (تجمع و شتاب گرفتن موج انفجار) و احتمال لغزش قطعات سنگین بتنی، به هیچ عنوان جای امنی برای پناه گرفتن نیست.
‌