پیام هلال در شماره 480 خود نوشت: دانشگاه برای آنها هم فرصتی برای کسب علم است و هم مجالی برای همراه کردن دیگر دانشجویان با خدمات بشردوستانه هلال احمر. یکی با تکیه بر علم و دانش خود سراغ دانش آموزان محروم حاشیه شهر می رود تا آنها را برای موفقیت در تحصیل یاری کند. دیگری با آموزش کمک‌های اولیه به کودکان محروم روستایی آنها را برای مقابله با زلزله آماده می‌کند و برای درمان درد بیماران نیازمند روستا نیز کمک‌حال پزشکان و پرستاران کاروان سلامت می‌شود. در این گزارش پای صحبت های گروهی از دبیران فعال کانون های دانشجویی استان کرمان نشستیم و آنها از خاطره ها و دغدغه‌های‌شان برای خدمات رسانی بهتر به اقشار محروم این استان گفتند.

جمعه‌های خدمت

حتی پیش از پوشیدن لباس هلال‌احمر، پای ثابت فعالیت‌های داوطلبانه بود؛ از همراهی با گروه‌های جهادی برای تعمیر منازل روستانشینان تا اجرای برنامه‌های فرهنگی در روستاهای محروم شهر. همین شوق فراوان به خدمت‌رسانی باعث شد با ورود به دانشگاه لباس داوطلبی جمعیت را به تن کند و حالا به همت او کانون دانشجویی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی 262 عضو دارد. دانشجویان فعالی که علاوه بر گذراندن دوره‌های کمک‌های اولیه، برای خدمت‌رسانی به حاشیه‌نشینان شهر دغدغه دارند. این روزها دانشجویان هلالی دانشگاه خواجه نصیر کرمان، شانه به شانه اعضای بسیج دانشجویی این دانشگاه، آخر هفته خودشان را با دانش‌آموزان محروم حاشیه شهر می‌گذرانند.

«مهدی ضیا‌الدینی» از طرح جمعه‌های خدمت که حسابی میان دانش‌آموزان حاشیه شهر محبوب شده می‌گوید: «دانش‌آموزان مناطق حاشیه شهر هم استعدادهای تحصیلی فراوانی دارند. اما محرومیت و مشکلات مالی باعث شده برخی از آنها از آرزوهای‌شان دور شوند. وقتی دانشجویان بسیجی دانشگاه تصمیم گرفتند در قالب طرح جمعه‌های خدمت توانایی علمی‌شان را وقف دانش‌آموزان حاشیه شهر کنند، ما هم پای کار آمدیم تا این طرح به بهترین شکل اجرا شود.» اکنون که چند ماه از آغاز سال تحصیلی می‌گذرد،‌ دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر کرمان جمعه‌های بسیاری را با دانش‌آموزان حاشیه شهر گذراند‌ه‌اند. یکی معلم زبان انگلیسی بچه‌ها شد و دیگری هم توانمندی‌اش در ریاضیات، شیمی، فیزیک و... را دستمایه کمک به دانش‌آموزان محروم قرار داد. ضیاالدینی می‌گوید: «همین که دانش‌آموزان محروم حاشیه شهر هر هفته با شوق و ذوق فراوان در مدرسه حاضر می‌شوند تا پای درس‌ها بنشینند، یعنی ما به هدف‌مان رسیده‌ایم.»

همبازی کودکان محروم

اعضای کانون دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر کرمان علاوه بر مشارکت در تدریس به دانش‌آموزان محروم، قرار دیگری هم با خانواده‌های کم‌برخوردار شهرک سعیدی در حاشیه شهر کرمان دارند. آنها می‌خواهند در جشن‌ها و اعیاد مختلف، برای اهالی این شهرک پیام‌آور شادی شوند و خنده‌ را برای کودکان محروم این منطقه هدیه بیاورند. ضیاالدینی می‌گوید: «اهالی شهرک سعیدی در حاشیه کرمان شرایط مالی خوبی ندارند. منطقه‌ای کارگرنشین که خانواده‌های نیازمند بسیاری دارد و لازم است خیران و گروه‌های جهادی بیشتر به آن توجه کنند. ما اعضای کانون‌ دانشجویی و دانشجویان بسیجی دانشگاه تصمیم گرفتیم برای شادی کودکان محروم این منطقه هم برنامه‌ریزی کنیم. امسال شب یلدای‌مان را کنار اهالی این منطقه بودیم. در مسجد شهرک اردو زدیم و با برپایی ایستگاه سلامت، علاوه بر تست قند‌خون و فشارخون، آموزش کمک‌های اولیه و ایمنی در برابر زلزله را به اهالی آموزش دادیم. گروهی از دانشجویان هم برای بچه‌های شهرک برنامه بازی و شادی اجرا کردند.»

ضیاالدینی یکی از خاطرات شیرنش‌ را از همبازی شدن با کودکان محروم برای‌مان تعریف می‌کند: «در یکی از اردوهای جهادی، بچه‌های روستا را دور خودمان جمع کردیم. می‌خواستیم علاوه بر بازی و سرگرمی چند نکته اخلاقی هم به آنها آموزش بدهیم. بازی مار و پله را کمی تغییر دادیم تا بچه‌ها را با مفاهیمی مثل صداقت و راستگویی و... آشنا کنیم. وقتی بازی تمام شد، یکی از بچه‌های کم سن و سال روستا پیش من آمد و گفت امروز فهمیدم هیچوقت نباید به دوستان و بزرگترهای‌مان دروغ بگوییم. این حرف او تمام خستگی آن روز را از تنم بیرون کرد.»

دست راست پزشکان داوطلب

خود‌امدادی، تنها هدف‌ آنها از یادگیری مباحث کمک‌های اولیه نیست. اعضای کانون دانشجویی دانشگاه صنعتی سیرجان پای ثابت کاروان‌های سلامت این شهر در اعزام به روستاهای محروم بوده‌اند. آنها شانه به شانه پزشکان و پرستاران سیرجانی به بیماران نیازمند روستایی خدمات درمانی ارائه کرده‌‌اند. شیبانی دبیر کانون دانشجوی دانشگاه، می‌گوید: «آموزش کمک‌های اولیه و مباحث اولیه درمانی را در میان اعضای کانون بسیار جدی گرفتیم تا به پزشکان و پرستاران داوطلبی که فداکارانه به روستاهای محروم می‌روند کمک کنیم. وقتی همراه با کاروان سلامت به روستاهای کم‌برخوردار می‌رویم، علاوه بر برپایی چادرها، مسئولیت تست فشارخون و قندخون را برعهده می‌‌گیریم تا پزشکان با فراغت بیشتر، بیماران بیشتری را معاینه کنند.»

اعضای کانون دانشجویی دانشگاه از خدمت‌رسانی به اهالی روستاهای سنگ‌بهرام، جوادیه و نوکهن خاطرات بسیاری دارند. حرف‌ها که به اینجا می‌رسد، شیبانی خاطره‌ای از کمک به سالمندان روستای سنگ‌بهرام برای‌مان تعریف می‌کند:«در روستای سنگ‌بهرام هم مثل دیگر روستاهای کم‌برخوردار اطراف آن، سالمندان به دلیل مهاجرات جوان‌ها تنها زندگی می‌کنند. بسیاری از آنها نیاز به مراقبت و خدمات درمانی دارند اما دوری از شهر و نبود مرکز درمانی مشکلات‌شان را بیشتر کرده‌است. وقتی کاروان سلامت در مسجد روستا مستقر شد، یکی از اهالی نشانی همسایه سالمندش را به من داد. گفت فرزندانش برای کار به شهر رفته‌اند و او با وجود بیماری توان راه رفتن ندارد. همراه با چند نفری از دانشجویان سراغش رفتیم. پیرمرد در خانه‌ای خشت و گلی زندگی می‌کرد و خبری از لوازم اساسی منزل در خانه‌اش نبود. درد و رنج بیماری در چهره‌اش پیدا بود اما وقتی گفتیم از هلال‌احمر آمده‌ایم، لبخند زد. شنیده بود پزشکان به روستا آمده‌اند اما کسی را نداشت که او را به مسجد بیاورد. باورش نمی‌شد چند جوان آمده‌اند تا او را به مسجد ببرند. وقتی بعد از معاینه پزشک او را به خانه برگرداندیم، دست‌هایش را به آسمان بلند کرد و با همان زبان محلی برای همه ما دعا کرد. لبخند رضایت آن پیرمرد هیچوقت فراموش‌مان نمی‌شود.»

هر دانشجو یک سفیر آموزش

در محوطه دانشگاه جایی برای سوزن انداختن پیدا نمی‌شود. در میان دود سبزرنگی که همه حیاط را در برگرفته، علاوه بر جمع زیادی از دانشجویان دانشگاه، کارمندان آزمایشگاه‌ها و بیمارستان‌های شهرو حتی ساکنان منازل مسکونی نزدیک دانشگاه نیز دیده می‌شوند. اعضای کانون دانشجویی دانشگاه ولیعصر(عج) در حضور مربیان هلال‌احمر و نیز با دعوت از آتش‌نشان‌ها و نیروهای نظامی، یک مانور بزرگ بیوشیمیایی برای آشنایی با اقدامات اولیه در هنگام نشت گاز‌های شیمیایی از آزمایشگاه‌ها و نیز اطفاء حریق برگزار کرده‌اند. رنجبر می‌گوید: «در دانشگاه‌های با به دلیل تدریس رشته‌های شیمی و علوم آزمایشگاهی، آزمایشگاه‌های متعددی وجود دارد که لازم است دانشجویان با اقدامات اولیه در هنگام نشت برخی گازهای آسیب‌زا از آزمایشگاه آشنا شوند. از طرفی کارکنان بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌های شهر هم باید آمادگی لازم را در این زمینه داشته باشند. چرا که وقوع حادثه‌ای مثل زلزله هم می‌تواند زمینه‌های نشت گاز از آزمایشگاه و یا آتش‌سوزی و... را به همراه داشته باشد.»

دود سبز‌رنگ که محوط دانشگاه را پر می‌کند، دانشجویان آموزش دیده با کمک مربیان، اقدامات لازم را برای مقابله با نشست گاز به دانشجویان آموزش می‌دهند. گروه دیگری از دانشجویان هم مسئولیت آموزش حمل مصدوم، اطفاء حریق و ارائه کمک‌های اولیه به مصدومان را برعهده دارند تا حاضران در مانور با مهمترین اقدامات اولیه در هنگام وقوع این حوادث آشنا شوند.» اعضای کانون دانشجویی دانشگاه ولیعصر اما از آموزش کمک‌های اولیه به دانشجویان دانشگاه هدف‌های بزرگتری دارند. رنجبر می‌گوید: «دانشگاه ما 14 هزار دانشجو دارد. یعنی 14 هزار نفر که می‌توانند با یادگیری کمک‌های اولیه به سفیران آموزش کمک‌های اولیه در جامعه تبدیل شوند. اگرچه اکنون 184 عضو فعال در کانون هلال‌احمر دانشگاه داریم اما همه توان‌مان را برای آموزش به دانشجویان به کار می‌گیریم. همینکه آنها بتواند در هنگام وقوع حوادث کمک حال مصدومان شوند ما به هدف‌مان رسیده‌ایم. مدتی قبل یکی از دانشجویان دانشگاه در هنگام عبور از یک جاده بین شهری به صحنه یک تصادف رسید. یک خودرو در اثر واژگونی به شانه خاکی جاده افتاده بود. او پس از تماس با امدادگران جمعیت، مهارت‌های امدادی‌اش را به کار گرفت و تا رسیدن آمبولانس کمک‌های اولیه را به مادر و کودک مصدوم ارائه کرد.»