به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی جمعیت هلال‌احمر؛ آگاهی از اقدامات ساده اما حیاتی می‌تواند جان افراد مبتلا به صرع را نجات دهد.

اقدامات مهم قبل از وقوع تشنج

• اگر فرد داروی صرع مصرف می‌کند، اطمینان از همراه داشتن دارو در کیف اضطراری بسیار مهم است.  

• برنامه مصرف دارو نباید تغییر کند. استرس، بی‌خوابی و گرسنگی محرک تشنج‌ هستند؛ پس به فرد کمک کنید تا استراحت و تغذیه منظم داشته باشد.  

• اگر خانواده یا امدادگران همراه او هستند، باید بدانند که تشنج چیست و چگونه باید واکنش نشان دهند.

در هنگام تشنج چه کنیم؟

• خونسرد بمانید؛ بیشتر تشنج‌ها کوتاه و خودبه‌خود متوقف می‌شوند.  

• فرد را روی پهلو قرار دهید تا راه هوایی باز بماند.  

• اطرافش را از اشیای خطرناک خالی کنید و از برخورد سر او با زمین جلوگیری کنید.  

• لباس تنگ اطراف گردن را شل کنید.  

• زمان تشنج را ثبت کنید؛ اگر بیش از ۵ دقیقه طول کشید، نیاز به کمک فوری پزشکی دارد.  

• هرگز چیزی داخل دهان فرد نگذارید و تلاش نکنید حرکاتش را مهار کنید.

بعد از پایان تشنج چه کنیم؟

• فرد معمولاً سردرگم، خسته یا خواب‌آلود است؛ فضایی آرام برای او فراهم کنید.  

• اگر آسیب دیده، دچار تنفس غیرطبیعی است، یا تشنج تکرار می‌شود، سریع به نیروهای درمانی یا هلال‌احمر اطلاع دهید.  

• اگر فرد برای اولین‌بار دچار تشنج شده، ارزیابی پزشکی ضروری است.

نکات مهم در شرایط تخلیه و اسکان اضطراری

• افراد مبتلا به صرع بهتر است در نزدیکی خروجی‌ها یا امدادگران اسکان داده شوند تا نظارت و دسترسی سریع وجود داشته باشد.  

• داروها باید در ظروف ضد‌ضربه و قابل شناسایی نگهداری شوند.  

• اگر حملات تکرار می‌شوند، نام فرد و وضعیت او را به امدادگران مستقر اعلام کنید.  

• در صورت امکان، کارت شناسایی پزشکی یا یادداشت حاوی نوع بیماری، داروها و شماره تماس خانواده همراه فرد باشد.

چه زمانی نیاز به ارجاع فوری داریم؟

• تشنج طولانی‌تر از ۵ دقیقه  

• وقوع دو یا چند تشنج پشت‌سرهم بدون هوشیاری کامل  

• وقوع تشنج در فرد باردار یا آسیب‌دیده  

• مشکلات تنفسی پس از تشنج  

• اولین تجربه تشنج در فرد