به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر،بر اساس تعاریف تخصصی ارائه شده، نقاط حادثه خیز در جاده ها، نقاطی است که در یک دوره سه ساله حداقل «10 تصادف» یا در طول یک سال حداقل «4تصادف» در آن رخ داده باشد، یکی از مهم ترین روش‌ها برای شناخت این نقاط ، روش «واکنشی» است که بر پایه بررسی تصادفات، مشخص می کند که کدام نقاط، حادثه خیز است.

شناخت این کمین‌گاه‌های مرگ می تواند از سویی به متخصصان حوزه راه از جمله کارشناسان وزارت راه و شهرسازی و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای برای اصلاح مشکلات ساختاری و مهندسی این نقاط کمک کند و از سوی دیگر به ماموران پلیس راهنمایی و رانندگی و سایر سازمان های مرتبط برای پوشش ایمنی بهتر این نقاط کمک کند.

بر این اساس یک تیم چهار نفره از کارشناسان و متخصصان مرکز کنترل و هماهنگی عملیات سازمان امداد و نجات هلال احمر، با انجام تحقیقی آماری و با استفاده از روش های علمی تلاش کردند تا تمامی نقاط حادثه خیز را در جاده های کشور مشخص کنند.

اعضای این تیم با بررسی 121 هزار و 457 عملیات در سال های 91 تا 96 توسط گروه های امداد و نجات هلال احمر به نقاطی رسیدند که بیشترین آمار تصادفات در آنجا رخ داده بود و امدادگران جمعیت برای نجات حادثه دیدگان در آنجا حاضر شده بودند.

بررسی دقیق نتایج این کتاب توسط سازمان های متولی در امنیت راه ها، می تواند تحولی در کاهش تصادفات و حوادث مرگبار در جاده های کشور ایجاد کند؛ چرا که سیاستگذاران بخش راه و ترابری می توانند با توجه به اطلاعات این اطلس، برای رفع نقاط و گذرگاه های حادثه آفرین جاده‌‌ای اقدام کنند.