به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر؛ در این مراسم، محمدرضا پاکروان، معاون توسعه مدیریت و منابع استانداری هرمزگان، هاشمی نخل‌ابراهیمی، نماینده مردم شرق استان هرمزگان در مجلس شورای اسلامی، رضا شهیدیان، فرماندار شهرستان سیریک، جمشید خرمی، فرماندار شهرستان بشاگرد، آیت‌الله قنبر درویشی، عضو هیئت علمی دانشگاه و دبیر جامعه روحانیت مبارز استان هرمزگان، حجت‌الاسلام والمسلمین ذاکری، امام جمعه شهرستان میناب، حجت‌الاسلام والمسلمین سالاری، امام جمعه شهرستان سیریک و جمعی از مدیران و مسئولان استانی و شهرستانی حضور داشتند.

در کوهستک، چهار خانواده داغدار شدند و در بندرپل، خانواده‌ای دیگر برای بدرقه عزیز خود به میدان آمد.

پنج شهید، پنج خانواده و ده‌ها مجروح؛ و پشت سر همه این اعداد، روایتی انسانی از مردمی که یک شب شادی را با سوگ به پایان رساندند.

آسیه یکی از همین شهیدان بود. پیکر مطهر شهیده آسیه ملایی‌نژاد سرانجام در میان بدرقه مردم در قبرستان پل انگور بندرپل آرام گرفت. زندگی آسیه در شرایطی پایان یافت که او نه در میدان نبرد بلکه در میان یک مراسم خانوادگی و در جمع مردم عادی حضور داشت؛ همین مسئله، پرسش‌های جدی درباره پیامدهای انسانی حمله به مناطق غیرنظامی و ضرورت حفاظت از جان مردم در هرگونه درگیری نظامی را برجسته می‌کند. مرگ او، فقط پایان زندگی یک جوان ۲۲ ساله نبود؛ داغی بود که به یک خانواده، یک محله و یک شهر تحمیل شد.

کوهستک؛ جایی که قرار بود صدای شادی شنیده شود

حمله در منطقه‌ای مسکونی رخ داد؛ جایی که مردم برای برگزاری مراسم عقد و عروسی گرد هم آمده بودند و لحظه‌ای که باید با صرف شام و شادی همراه می‌شد، به لحظه‌ای هولناک برای حاضران تبدیل شد.

روایت‌های مردم حاضر در حادثه، فارغ از آمار و ارقام رسمی، تصویری انسانی از آنچه بر خانواده‌ها گذشته ارائه می‌کند؛ خانواده‌هایی که برای چند ساعت شادی کنار هم جمع شده بودند و ناگهان با حادثه‌ای مواجه شدند که زندگی بسیاری از آنان را برای همیشه تغییر داد. در این میان، بیش از ۵۰ نفر که هر کدام با آسیب جسمی و روانی ناشی از حادثه روبه‌رو شده‌اند، روزهای دشواری را سپری می‌کنند.

وقتی یک حمله، فقط یک نقطه را هدف نمی‌گیرد

تحلیل یک حادثه تنها با شمارش تلفات پایان نمی‌یابد. وقتی محل حضور مردم عادی هدف حمله قرار می‌گیرد، پیامدهای آن از نقطه وقوع حادثه فراتر می‌رود. بیمارستان‌ها، خانواده‌ها، محیط‌های کار و زندگی روزمره مردم تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

این حادثه، علاوه بر پنج قربانی، ده‌ها مجروح و خانواده‌های داغدار، خاطره‌ای جمعی در ذهن مردم منطقه بر جای گذاشته است؛ خاطره‌ای که احتمالاً سال‌ها در روایت‌های خانوادگی و اجتماعی مردم این منطقه تکرار خواهد شد.

از همین منظر، آنچه در کوهستک رخ داد، صرفاً یک حادثه در یک نقطه جغرافیایی نیست؛ مسئله‌ای انسانی و سیاسی است که بار دیگر اهمیت حفاظت از غیرنظامیان، رعایت اصول حقوق بشردوستانه و مسئولیت‌پذیری در قبال جان مردم را به موضوعی جدی تبدیل می‌کند.

پرسش‌ها باقی ماند

مردم رفتند، مراسم پایان یافت و خیابان‌ها دوباره آرام شدند؛ اما برای خانواده شهیده، زندگی از این پس با جای خالی آسیه ادامه خواهد داشت. کوهستک نیز همچنان در سوگ شهدای خود است؛ شهری که یک شب قرار بود شاهد آغاز یک زندگی باشد، اما صبح آن شب با خبر مجروحان و کشته‌شدگان از خواب برخاست. حالا نام پنج نفر در حافظه این حادثه ثبت شده است؛ امیرمحمد کریمی چهار ساله، محمد ملاحی ۱۶ ساله، کلثوم ملاحی‌نژندنیا ۴۳ ساله، زرخاتون طاهری ۵۰ ساله و آسیه ملایی‌نژاد ۲۲ ساله.

پنج زندگی که می‌توانستند ادامه داشته باشند؛ پنج خانواده که آینده‌شان ناگهان تغییر کرد و مردمی که هنوز تلاش می‌کنند معنای این داغ سنگین را در میان خود هضم کنند. از کوهستک تا بندرپل، فاصله میان شادی و سوگ تنها چند لحظه بود؛ اما فاصله میان آن شب و بازگشت این خانواده‌ها به زندگی عادی، شاید سال‌ها طول بکشد.

این گزارش، روایتی است از یک مراسم عروسی که قرار بود آغازگر زندگی باشد؛ اما در حافظه مردم منطقه، با نام پنج شهید و ده‌ها مجروح ثبت شد. / مرضیه ساحلی زادگان